Dynamics

Dag collega’s!

De kop is eraf: ik heb alle partners één of meerdere keren bezocht. Het is wel erg leuk om zo dichtbij het werk te zijn. Je leert elkaar wat beter kennen, kan makkelijker doorvragen als je na een bezoekje nog iets bedenkt.
Vorige week ben ik 2 dagen met een organisatie op pad geweest naar een cursus voor katholieke kerkleiders. Uit heel Nicaragua waren zo’n 80 mensen naar Juigalpa gekomen voor een cursus over de synoptische evangeliën. Indrukwekkende verhalen hoor je dan van de mensen: de meesten zijn erg arm, hebben een lapje grond om wat maïs te verbouwen en verder niks. Toch zijn ze erg actief in de kerk: preken, pastoraat en catechese. De priester komt maar eens per 4 maanden langs, dus in de tussentijd vangen de leden alles op. Gesponsord door o.a. ons konden ze op reis naar de cursus: 3 uur te paard, een uur in een auto en dan 7 uur in de bus. Of 2 uur per boot en 8 uur per bus. Om dan te leren over het Messiasgeheim in Marcus, de structuur van Matteüs en met elkaar uit de bijbel te lezen. Allen waren zeer gemotiveerd om veel te leren en zullen de opgedane kennis in hun eigen kerken weer doorgeven.

Inmiddels hebben de collega’s op de ro me ook ontdekt en komen regelmatig binnenvallen met Dynamics vragen. Ze moeten nog steeds aan het systeem wennen, en hebben niet allemaal collega’s met veel Dynamics-ervaring om zich heen. De projectplannen zijn bijna af. De een is wat sneller dan de ander, waardoor ik heb er ook 2 in handen gekregen. Leuk om eens een intake over watervoorziening te maken, dat verruimt je blik en krijg ik ook zicht op wat ICCO hier in de regio zo al doet. Daarbij moet vanaf 15 november een grote slag in de rapportagebrieven geslagen worden. De collega’s ontdekken nu dat een aantal rapportages in de overgang van Utrecht naar hier verloren is gegaan, bijna alle rapportagebrieven moeten nog geschreven worden, inclusief die van de projecten die pas in juni zijn overgedragen. Hoe alles precies in Dynamics verwerkt moet worden en het maken van reminders, dat zijn dingen waarin ik ze mag helpen. Met name de collega’s in Haiti, die zitten helemaal alleen en hebben dus nog meer moeite met het hele systeem.

Vorige week is Rommie aangekomen en we hebben een heel aantal bezoeken gepland staan. We kwamen zaterdag op het seminarie aan waar het groot feest bleek: de dag van de seminariestudenten. Een uitgebreide viering. We zijn vooral wat gesprekken aan het voeren om een plaats voor een uitgezonden medewerker te creëren. De instituten zijn erg zwak, waardoor het lijkt dat dat niet gaat lukken. We zoeken nu verder naar een andere constructie.

Verder is het in Midden Amerika vrij onrustig: de situatie met de dubbele regering na de staatsgreep in Honduras houdt de gemoederen aardig bezig. In Nicaragua heeft de president voor elkaar gekregen dat hij herkozen kan worden zonder verkiezingen. Er wordt veel over gejuicht/geprotesteerd, wat er precies gebeuren gaat is nog niet helder. Vorige week was het in het centrum van de stad erg onrustig met protesten van studenten die tegen de bezuinigingen protesteren en protesten van andere groepen tegen de Amerikaanse ambassadeur. Gelukkig hebben we op kantoor een actieve veiligheidsadviseur, die ons precies vertelt waar we wel en niet heen mogen.

Ik hoop dat het met jullie in Utrecht en elders in de wereld goed gaat!

Groet,
Hester