Op pad met Rommie

Dag collega's,

Vanmiddag heb ik Rommie uitgezwaaid, ze komt jullie kant weer op om alle contracten te tekenen. We hebben een goede week gehad met erg veel vergaderingen. Het belangrijkste doel was gesprekken voeren over een eventuele uitgezonden medewerker. We zijn tot de conclusie gekomen dat daar nog el wat stappen in gezet moeten worden. Het seminarie waar de persoon voor een groot deel van de tijd zou werken, biedt alleen op zaterdag cursussen aan en heeft geen vast docententeam. Dat maakt het voor een nieuweling niet makkelijk om de situatie in het land goed te leren kennen en om te kunnen groeien binnen een team. Ze hebben erg veel interesse in een hoog opgeleide theoloog, maar vooral om het niveau van hun instituut wat op te krikken en mee te denken in het vormen van nieuwe onderwijsprogramma's. Dit alles sluit niet erg aan bij wat wij willen: meer inzicht in het functioneren van de kerken en uitwissleing op het gebied van (contextuele) theologie.

Met de 'general secretary' van de baptistenkerk hadden we een leuk gesprek. Hij vertelde dat juist in de wat armere afgelegen gebieden de kerken hard groeien. In 3 jaar van 5 tot 16 bijvoorbeeld in een gebied naast het meer van Managua. Dat is interessant, het zou leuk zijn om iemand daar een tijd te hebben om eens te zien hoe zij tegen zending en kerkplanting aankijken. Dat kan een boeiende uitwisseling worden.

We wachten nu maar af wat er voor respons van de verschillende partijen in de komende weken komt. Nu de vergaderingen weer even op een lager pitje staan, kon ik aan mijn laatste intakes werken. Nu kan ik met een gerust hart op stap: morgen een dagje met de raad van kerken mee naar een regio waar ze een project over geestelijke gezondheid doen, met name gericht op (huiselijk) geweld. Ik ben benieuwd!

Groeten vanuit een warm Managua!

Hester